Odontogram: próchnica, wypełnienia i planowane zabiegi
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31
Wszystko, co robi zakładka odontogramu w bezpłatnej karcie: co oznacza każde oznaczenie, jak działa pięć powierzchni i jaka lista zabiegów z tego wychodzi.
- Wybierz zabieg, wybierz stan, a potem kliknij powierzchnię zęba. Drugie kliknięcie w to samo miejsce usuwa oznaczenie.
- Szary dla tego, co już jest, zielony dla tego, co planujesz, niebieski dla tego, co wykonano.
- Rysunek i lista zabiegów podróżują razem, na PDF i do linku.
Szybki start
Otwórz bezpłatną kartę i wybierz zakładkę Odontogram.
-
Wybierz zabieg. Próchnica, Wypełnienie, Korona, Leczenie kanałowe i Ekstrakcja stoją w rzędzie jako przyciski palety.
-
Wybierz stan. Istniejące, Planowane albo Wykonane, w kontrolce obok. Próchnica jest wyjątkiem: to coś, co stwierdzasz, a nie coś, co robisz, więc jej kontrolka stanu blokuje się na Istniejące, a oznaczenie zawsze rysowane jest na czerwono.
-
Kliknij powierzchnię zęba. Oznaczenie pojawia się w kolorze wybranego stanu. Drugie kliknięcie w to samo miejsce je usuwa.
Kliknięcie już wybranego przycisku odznacza go, a karta przechodzi w tryb tylko do odczytu, dopóki nie wybierzesz kolejnego. W ten sposób podajesz ekran pacjentowi bez ryzyka, że przypadkowe dotknięcie oznaczy ząb.
Czytanie schematu
Kształt nazywa zabieg, kolor nazywa stan.
- Wypełnienie wypełnia powierzchnię, na której leży.
- Próchnica to kropka na powierzchni, zawsze czerwona.
- Korona to gruby pierścień wokół całego zęba z lekką powłoką w środku.
- Leczenie kanałowe to wypełnione kółko w środku zęba, ubytek dostępu widziany z góry.
- Ekstrakcja to krzyżyk na zębie.
Szary to Istniejące, zielony to Planowane, niebieski to Wykonane. Próchnica stoi całkowicie poza tą skalą i nie ma żadnego stanu.
Kiedy jedna powierzchnia niesie więcej niż jedno wypełnienie, widzisz kolor najdalej posunięty: wykonane wygrywa z planowanym, planowane z istniejącym. Stwierdzenia rysowane są na wierzchu wszystkiego, więc próchnica na wypełnionej powierzchni pokazuje się jako czerwona kropka na wypełnieniu, a nie zamiast niego. Stare wypełnienie, które planujesz wymienić, widać na oba sposoby.
Pięć powierzchni
Każdy ząb to pole podzielone na pięć stref: mezjalna, dystalna, powierzchnia okluzyjna albo sieczna pośrodku, policzkowa oraz językowa albo podniebienna.
- M
- Mezjalna
- D
- Dystalna
- O
- Okluzyjna
- B
- Policzkowa
- P
- Podniebienna
- Korona
- Leczenie kanałowe
- Ekstrakcja
Które pięć ma dany ząb, wynika z jego numeru, więc nigdy ich nie wybierasz. Zęby przednie mają powierzchnię sieczną tam, gdzie zęby boczne mają okluzyjną, a zęby dolne mają językową tam, gdzie górne mają podniebienną. Mezjalna jest po stronie linii pośrodkowej, więc leży po prawej stronie pola w kwadrancie prawym górnym i prawym dolnym, a po lewej w dwóch pozostałych.
Korony, leczenia kanałowe i ekstrakcje należą do całego zęba, a nie do jednej jego powierzchni. Wybierz jedno z nich, a całe pole staje się pojedynczym celem.
Klawiatura
Schemat da się obsłużyć bez myszy. Kliknij raz na ząb albo naciskaj Tab, aż ząb zostanie obwiedziony, a klawisze poniżej przejmą prowadzenie.
| Klawisz | Co robi |
|---|---|
| Tab | Następny ząb, trzydzieści dwa przystanki po jamie ustnej |
| ← → | W poprzek powierzchni tego zęba, a potem do zęba obok |
| ↑ ↓ | W górę i w dół po powierzchniach tego zęba |
| Enter | Oznacza powierzchnię, na której stoi kursor |
| 1 2 3 | Istniejące, Planowane, Wykonane |
Stan wybiera się cyframi, a nie literami, bo litera oznaczająca stan zmienia się wraz z językiem, a B, P i S znaczą już coś w zakładce karty. Zęby brakujące i przęsła są pomijane.
Lista zabiegów
Pod schematem Zabiegi wypisują pracę, którą oznaczyłeś: Ząb, Powierzchnie, Zabieg, Stan, Kod, Data i Autor.
Zabiegi
| Ząb | Powierzchnie | Zabieg | Stan | Kod | Data | Autor | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 16 | MOD | Wypełnienie | Wykonane | F1 | 2026-05-04 | AB | |
| O | Próchnica | — | 2026-05-04 | AB | |||
| 26 | — | Korona | Planowane | C3 | 2026-05-04 | AB |
Wiersz zbiera wszystkie oznaczenia, które dzielą ząb, zabieg, stan, datę i osobę, więc wypełnienie na trzech powierzchniach jednego zęba to jeden wiersz z zapisem MOD, a nie trzy. Praca zapisana w różnych dniach zostaje w osobnych wierszach, bo to osobne zabiegi. Stwierdzenie nie ma czego wpisać w kolumnie Stan, więc ta komórka zostaje pusta.
Każdy wiersz niesie do trzech przycisków:
- Oznacz jako wykonane pojawia się tylko w wierszach planowanych. Jedno kliknięcie przenosi wiersz do Wykonane i nadaje mu nową datę.
- Edytuj zabieg otwiera panel z prawej strony, w którym zmienia się zabieg, stan, powierzchnie, datę i osobę. Ząb celowo nie jest edytowalny: zestawy powierzchni różnią się od zęba do zęba, więc przeniesienie wiersza musiałoby odrzucić albo przemapować powierzchnie. Usuń wiersz i kliknij właściwy ząb. Kod też jest tam tylko do odczytu, bo należy do zabiegu, a nie do wiersza.
- Usuń kasuje wiersz i stojące za nim oznaczenia.
Zmiana zabiegu powierzchniowego na obejmujący cały ząb składa jego powierzchnie w jeden wiersz. Wyczyszczenie wszystkich powierzchni nie zostawiłoby nic do zapisania, więc Gotowe jest wyłączone, zamiast robić to po cichu.
Na wąskim ekranie kolumny Kod i Autor ustępują, a tabela przewija się w bok. Obie zostają w panelu edycji i na PDF.
Daty i „Autor”
Każde oznaczenie bierze datę karty i nazwisko osoby w chwili kliknięcia, wraz ze stwierdzeniami i pracą istniejącą. Data mówi, kiedy wiersz został zapisany, a nie kiedy praca została wykonana, i dlatego kolumna obok nazywa się Autor.
Późniejsza zmiana daty w zakładce Dane pacjenta nie cofa się i nie przestemplowuje tego, co już oznaczono. Edytuj zabieg jest miejscem, w którym poprawia się dawny wiersz.
Twoje kody
Dostosuj, nad paletą, zawiera jedną rzecz: kod, pod którym Twoja praktyka rozlicza każdy zabieg. Same pięć zabiegów jest stałe.
Z narzędziem nie jest dostarczany żaden cennik. Większość z nich jest licencjonowana, a każdy kraj ma inny, więc kolumna kodów zaczyna pusta i wypełniasz ją raz. To, co wpiszesz, jest ustawieniem praktyki trzymanym w tej przeglądarce, w tym samym miejscu co wybór FDI albo 1-32, i nie jest częścią żadnej karty. Podróżuje za to, kiedy wysyłasz kartę współpracownikowi, bo kody są Twoje i nic po stronie odbiorcy nie mogłoby ich odtworzyć.
Kody wpisane w jednej przeglądarce nie podążają za Tobą do drugiej.
Jak to stąd wydostać
Trzy wyjścia stoją nad schematem i jeszcze raz w pasku Zachowaj tę kartę, który pojawia się pod listą, gdy tylko któryś ząb niesie oznaczenie.
- Pobierz PDF w tej zakładce daje odontogram: rysunek, legendę użytych zabiegów i listę zabiegów z Twoimi kodami. Zakładka karty daje zamiast tego kartę periodontologiczną i jej podsumowanie. PDF to zakładka, na której stoisz, więc skierowanie wymagające obu to dwa pliki.
- Wyślij do współpracownika zamienia kartę w link, a odontogram idzie razem z nim. Odbiorca czyta pięć wbudowanych zabiegów we własnym języku, a Twoje kody dokładnie tak, jak je wpisałeś. Jak działa udostępnianie.
- Zapisz dane karty zapisuje plik niosący odontogram obok pomiarów, a Wczytaj dane karty przywraca go.
Uwaga o przechowywaniu: nic tutaj nie zostaje zachowane po zamknięciu strony, a przeładowanie wszystko czyści, dokładnie tak jak na karcie periodontologicznej. Wyślij do współpracownika to jedyne działanie, które wysyła kopię. Twoje kody zabiegów są ustawieniem przeglądarki i zostają w tej przeglądarce. Resztę bezpłatnego narzędzia opisuje przewodnik po karcie periodontologicznej.
Potrzebujesz pomocy?
Napisz na support@zermmi.com w sprawie wdrożenia, uwag lub rozwiązywania problemów.